MRSA (voorkomen van verspreiding ziekenhuisbacterie)

Een besmetting met een bacterie kan gezondheidsrisico’s opleveren voor mensen met verminderde weerstand, zoals ouderen en zieken. Hier leest u informatie over de bacterie Meticilline Resistente Staphylococcus Aureus ofwel MRSA. Deze bacterie komt regelmatig in ziekenhuizen voor, maar kan ook in verpleeghuizen opduiken. Argos Zorggroep neemt voorzorgsmaatregelen om verspreiding onder cliënten te voorkomen.

De bacterie Staphylococcus aureus is een gewone bacterie die bij veel mensen voorkomt, in de neus, keel of op de huid. Bij een verminderde weerstand kan de bacterie problemen veroorzaken. Dit uit zich bijvoorbeeld in het ontstaan van een steenpuist of een infectie van een wond. Normaal gesproken genezen deze ontstekingen vanzelf.

In ziekenhuizen en verpleeghuizen zijn altijd patiënten en cliënten met een verminderde weerstand. Hierdoor zijn ze gevoeliger voor bacteriën. Bij deze mensen zal een gewone bacterie gemakkelijker actief worden. Er ontstaat een infectie, die ook bij deze groep vaak weer vanzelf geneest. Soms kan het nodig zijn om de infectie te behandelen. Dat kan goed met antibiotica, die de bacterie doden. Als een bacterie niet goed reageert op bepaalde antibiotica, noemen we dat resistentie. Resistentie kan ontstaan als er onzorgvuldig met antibiotica wordt omgegaan.

MRSA is een Staphylococcus aureus bacterie die resistent is geworden voor veel antibiotica. Daardoor is een infectie dus minder goed te behandelen. Er zijn nog wel antibiotica beschikbaar, maar daar willen artsen heel zuinig mee omgaan. Dit om te voorkomen dat de bacterie ook hiervoor resistent wordt. Voor alle duidelijkheid: de meeste mensen worden niet ziek van de MRSA-bacterie, maar de kans hierop is groter voor mensen met minder weerstand. En door de resistentie is behandeling moeilijk.

In het buitenland schrijven artsen veel vaker antibiotica voor dan in Nederland. Hierdoor komt de MRSA-bacterie in buitenlandse ziekenhuizen vaker voor. Cliënten die recent in een buitenlands ziekenhuis hebben gelegen of vanuit het buitenland worden opgenomen, kunnen besmet zijn met MRSA. Maar ook cliënten die in een Nederlandse zorginstelling verbleven waar een MRSA-uitbraak is of een huisgenoot hebben die MRSA besmet is, hebben een verhoogd risico op besmetting. Hetzelfde geldt voor cliënten die op een boerderij woonden waar vleeskalveren, vleeskippen en varkens worden gehouden.

Als de mogelijkheid bestaat dat een cliënt MRSA bij zich draagt, bijvoorbeeld na een ziekenhuisopname in het buitenland, handelen wij volgens ons protocol. De regisseur van een woonzorggroep of revalidatiegroep neemt direct een aantal voorzorgsmaatregelen. Dit om te voorkomen dat de MRSA-bacterie zich verspreidt. De cliënt krijgt (als dat nog niet het geval is) een eenpersoonskamer en ontvangt daar zijn of haar verzorging. In overleg wordt bepaald of de cliënt de kamer mag verlaten. De medewerkers besteden hierbij extra aandacht aan hygiëne en dragen tijdens de verzorging en schoonmaak een schort, masker en handschoenen. Bezoek is toegestaan. Zij moeten bij het verlaten van de kamer hun handen desinfecteren. Als zij helpen bij verzorging, dragen zij dezelfde beschermende kleding als de medewerkers. Intussen zal een bacteriologisch onderzoek (een kweek) uitwijzen of de cliënt de MRSA-bacterie bij zich draagt. Als onze artsen een MRSA-infectie constateren en er waren geen voorzorgmaatregelen genomen, dan worden deze alsnog genomen. Omdat verspreiding in dit geval mogelijk was, worden medewerkers en medebewoners getest op de MRSA-bacterie. Als medewerkers zijn besmet, mogen zij niet werken gedurende de periode dat ze MRSA hebben.

Het duurt vier tot vijf dagen voordat de uitslag van de test er is. In deze periode onderhoudt het huis nauw overleg met de microbioloog en de ziekenhuishygiënist. Eventueel is er nog ondersteuning van de GGD. Als blijkt dat er geen MRSA is, worden de voorzorgsmaatregelen opgeheven. Blijkt er wel MRSA te zijn? Dan zal behandeling met speciale antibiotica nodig zijn. Daarna herstellen de cliënten in de meeste gevallen voorspoedig en raken zij de bacterie kwijt. Na behandeling van een MRSA-besmetting volgen nog drie testen om te bekijken of de MRSA verdwenen is. Zo ja, dan zijn vanaf dat moment de voorzorgsmaatregelen opgeheven. Gedurende een jaar wordt er nog wel met regelmaat gecontroleerd of de MRSA-bacterie definitief weg is.