Algemeen
Geplaatst op:
Een oudere man belt voor de derde keer deze week de huisarts. Zijn vrouw heeft steeds meer moeite met lopen, vergeet afspraken en heeft steeds minder energie. Hij zucht vermoeid dat hij de zorg niet meer aankan. Ook hun dochter belt omdat ze zich zorgen maakt.
Dit is precies een situatie waarin het Ambulant Geriatrisch Team, kortweg het AGT, het verschil kan maken. Binnen dit team werken meerdere specialisten in de ouderenzorg, waaronder specialist ouderengeneeskunde Egle Steponaviciene, verpleegkundig specialist Ingeborg van Gerven en ouderenpsycholoog Marieke Jansen. Daarnaast wordt er nauw samengewerkt met fysiotherapeuten, ergotherapeuten, diëtisten en andere zorgverleners. Juist de combinatie van verschillende deskundigen geeft het AGT een enorme meerwaarde.
Voor wie is het AGT bedoeld?
Het AGT is er voor ouderen waarbij meerdere problemen tegelijk spelen. Denk aan een combinatie van lichamelijke aandoeningen, geheugenproblemen, psychische klachten en overbelasting van mantelzorgers. Maar ook eenzaamheid, financiële problemen of een woning die niet past bij de situatie. Het één kan het ander versterken, waardoor er een complexe situatie ontstaat.
Om dit te verduidelijken, geeft Marieke als voorbeeld een vrouw met een progressieve neurologische aandoening. Haar man zorgt voor haar en dat doet hij met liefde, maar hij verliest daardoor steeds meer zijn eigen vrijheid. Dat frustreert hem en zijn vrouw merkt dat. Ze voelt zich schuldig en raakt somber. De situatie wordt steeds ingewikkelder.
“Dan zie je dat één hulpverlener het niet meer kan oplossen”, vervolgt ze. “Als er meerdere problemen door elkaar lopen, heb je verschillende expertises nodig die goed samenwerken.” Juist daarin zit de kracht van het AGT. Het team kan snel schakelen, onderling overleggen en gezamenlijk bepalen wat nodig is.
Hoe werkt een traject?
Een verwijzing naar het AGT loopt meestal via de huisarts of een specialist. Andere zorgverleners, zoals wijkverpleegkundigen of casemanagers, geven vaak het eerste signaal af. Na de verwijzing bespreekt het team welke zorgverlener het beste als eerste op huisbezoek kan gaan. Tijdens zo’n eerste bezoek bij de cliënt thuis wordt alles in kaart gebracht: de lichamelijke klachten, maar ook het dagelijks functioneren. Wie doet de boodschappen? Kan iemand zichzelf wassen? Hoe gaat het met slapen?
Waarom thuis bezoeken zoveel verschil maakt
Volgens het team zegt een thuissituatie vaak meer dan een gesprek in een spreekkamer. “Bij mensen thuis zie je hoe het echt gaat”, licht Egle toe. “Wij vragen bijvoorbeeld ook om de medicijnen erbij te pakken en te vertellen wat je inneemt en wanneer. Op die manier wordt duidelijk of iemand nog overzicht heeft, of medicijnen dubbel worden ingenomen of juist vergeten.”
Ook verlaagt een huisbezoek de drempel voor ouderen. “Voor sommige mensen is het spannend om naar het ziekenhuis te gaan”, vult Marieke aan. “Thuis voelen mensen zich vaak meer op hun gemak.”
Familieleden spelen daarbij een belangrijke rol. Daarom vraagt het AGT of er een partner, kind of andere naaste aanwezig kan zijn bij het eerste gesprek. “De familie ziet vaak veranderingen die iemand zelf niet meer merkt. En soms is juist de mantelzorger degene die overbelast raakt. Ook die zorglast brengen we in kaart.”
Meer dan lichamelijke zorg
Ook psychologische hulp is een vast onderdeel van het AGT. Ouder worden brengt specifieke uitdagingen met zich mee die veel mensen onderschatten. “Ouder worden is best ingewikkeld”, zegt Marieke. “Mensen krijgen te maken met verlies en afhankelijkheid. Maar ook zaken als angst, somberheid en oude trauma's die ineens weer de kop opsteken. Hoe ga je daar mee om? Soms moet je afscheid nemen van dingen die je altijd makkelijk kon. Lukt het om daar iets voor in de plaats te vinden? Dat is eigenlijk de zoektocht van ouder worden.”
Toch zoeken ouderen hier lang niet altijd hulp bij. Dat heeft vaak te maken met onbekendheid: veel mensen weten simpelweg niet dat je ook op latere leeftijd een psychologische behandeling kunt krijgen. “Voor veel mensen is psychische hulp een drempel, maar dat hoeft het niet te zijn. Je hoeft de zoektocht niet alleen te maken.”
Wat levert het op?
Het doel van het AGT is niet alleen om problemen in kaart te brengen, maar vooral om weer overzicht en rust te creëren. Voor cliënten, families én zorgverleners. Want achter een verwijzing zit vaak veel meer dan in eerste instantie zichtbaar is. “Soms komen we ergens binnen en hebben we geen idee wat er allemaal speelt”, vertelt Ingeborg. “Tijdens zo’n eerste gesprek wordt er van alles verteld en dan denken we weleens: waar moeten we beginnen? Maar stap voor stap vallen de puzzelstukjes op hun plek. Dan krijgen we zicht op wat er écht aan de hand is en kunnen we ook echt iets betekenen.” Juist dat uitpluizen van complexe situaties geeft het team energie. Niet snel een losse oplossing bieden, maar goed kijken naar het totaalplaatje. “Wij hebben de tijd en de verschillende expertises om samen naar die cliënt te kijken. En juist daardoor ontstaat er vaak weer rust en overzicht.”
Misschien is dat wel de grootste meerwaarde van het AGT: dat ouderen met meerdere hulpvragen niet van loket naar loket hoeven, maar dat er één team is dat de tijd neemt om de hele puzzel te leggen.
Een oudere man belt voor de derde keer deze week de huisarts. Zijn vrouw heeft steeds meer moeite met lopen, vergeet afspraken en heeft steeds minder energie. Hij zucht vermoeid dat hij de zorg niet meer aankan. Ook hun dochter belt omdat ze zich zorgen maakt.
Dit is precies een situatie waarin het Ambulant Geriatrisch Team, kortweg het AGT, het verschil kan maken. Binnen dit team werken meerdere specialisten in de ouderenzorg, waaronder specialist ouderengeneeskunde Egle Steponaviciene, verpleegkundig specialist Ingeborg van Gerven en ouderenpsycholoog Marieke Jansen. Daarnaast wordt er nauw samengewerkt met fysiotherapeuten, ergotherapeuten, diëtisten en andere zorgverleners. Juist de combinatie van verschillende deskundigen geeft het AGT een enorme meerwaarde.
Voor wie is het AGT bedoeld?
Het AGT is er voor ouderen waarbij meerdere problemen tegelijk spelen. Denk aan een combinatie van lichamelijke aandoeningen, geheugenproblemen, psychische klachten en overbelasting van mantelzorgers. Maar ook eenzaamheid, financiële problemen of een woning die niet past bij de situatie. Het één kan het ander versterken, waardoor er een complexe situatie ontstaat.
Om dit te verduidelijken, geeft Marieke als voorbeeld een vrouw met een progressieve neurologische aandoening. Haar man zorgt voor haar en dat doet hij met liefde, maar hij verliest daardoor steeds meer zijn eigen vrijheid. Dat frustreert hem en zijn vrouw merkt dat. Ze voelt zich schuldig en raakt somber. De situatie wordt steeds ingewikkelder.
“Dan zie je dat één hulpverlener het niet meer kan oplossen”, vervolgt ze. “Als er meerdere problemen door elkaar lopen, heb je verschillende expertises nodig die goed samenwerken.” Juist daarin zit de kracht van het AGT. Het team kan snel schakelen, onderling overleggen en gezamenlijk bepalen wat nodig is.
Hoe werkt een traject?
Een verwijzing naar het AGT loopt meestal via de huisarts of een specialist. Andere zorgverleners, zoals wijkverpleegkundigen of casemanagers, geven vaak het eerste signaal af. Na de verwijzing bespreekt het team welke zorgverlener het beste als eerste op huisbezoek kan gaan. Tijdens zo’n eerste bezoek bij de cliënt thuis wordt alles in kaart gebracht: de lichamelijke klachten, maar ook het dagelijks functioneren. Wie doet de boodschappen? Kan iemand zichzelf wassen? Hoe gaat het met slapen?
Waarom thuis bezoeken zoveel verschil maakt
Volgens het team zegt een thuissituatie vaak meer dan een gesprek in een spreekkamer. “Bij mensen thuis zie je hoe het echt gaat”, licht Egle toe. “Wij vragen bijvoorbeeld ook om de medicijnen erbij te pakken en te vertellen wat je inneemt en wanneer. Op die manier wordt duidelijk of iemand nog overzicht heeft, of medicijnen dubbel worden ingenomen of juist vergeten.”
Ook verlaagt een huisbezoek de drempel voor ouderen. “Voor sommige mensen is het spannend om naar het ziekenhuis te gaan”, vult Marieke aan. “Thuis voelen mensen zich vaak meer op hun gemak.”
Familieleden spelen daarbij een belangrijke rol. Daarom vraagt het AGT of er een partner, kind of andere naaste aanwezig kan zijn bij het eerste gesprek. “De familie ziet vaak veranderingen die iemand zelf niet meer merkt. En soms is juist de mantelzorger degene die overbelast raakt. Ook die zorglast brengen we in kaart.”
Meer dan lichamelijke zorg
Ook psychologische hulp is een vast onderdeel van het AGT. Ouder worden brengt specifieke uitdagingen met zich mee die veel mensen onderschatten. “Ouder worden is best ingewikkeld”, zegt Marieke. “Mensen krijgen te maken met verlies en afhankelijkheid. Maar ook zaken als angst, somberheid en oude trauma's die ineens weer de kop opsteken. Hoe ga je daar mee om? Soms moet je afscheid nemen van dingen die je altijd makkelijk kon. Lukt het om daar iets voor in de plaats te vinden? Dat is eigenlijk de zoektocht van ouder worden.”
Toch zoeken ouderen hier lang niet altijd hulp bij. Dat heeft vaak te maken met onbekendheid: veel mensen weten simpelweg niet dat je ook op latere leeftijd een psychologische behandeling kunt krijgen. “Voor veel mensen is psychische hulp een drempel, maar dat hoeft het niet te zijn. Je hoeft de zoektocht niet alleen te maken.”
Wat levert het op?
Het doel van het AGT is niet alleen om problemen in kaart te brengen, maar vooral om weer overzicht en rust te creëren. Voor cliënten, families én zorgverleners. Want achter een verwijzing zit vaak veel meer dan in eerste instantie zichtbaar is. “Soms komen we ergens binnen en hebben we geen idee wat er allemaal speelt”, vertelt Ingeborg. “Tijdens zo’n eerste gesprek wordt er van alles verteld en dan denken we weleens: waar moeten we beginnen? Maar stap voor stap vallen de puzzelstukjes op hun plek. Dan krijgen we zicht op wat er écht aan de hand is en kunnen we ook echt iets betekenen.” Juist dat uitpluizen van complexe situaties geeft het team energie. Niet snel een losse oplossing bieden, maar goed kijken naar het totaalplaatje. “Wij hebben de tijd en de verschillende expertises om samen naar die cliënt te kijken. En juist daardoor ontstaat er vaak weer rust en overzicht.”
Misschien is dat wel de grootste meerwaarde van het AGT: dat ouderen met meerdere hulpvragen niet van loket naar loket hoeven, maar dat er één team is dat de tijd neemt om de hele puzzel te leggen.
Deel dit bericht